Na 20 jaar houdt Westerpark op te bestaan. Wat zijn uw herinneringen aan het stadsdeel? Wilt u nog iets kwijt over Westerpark of heeft u een boodschap voor het nieuwe stadsdeel West?

Stel, je zit met tien mensen in een afgesloten kamer. Er brandt een gaskachel. Het wordt steeds benauwder en iemand stelt dat dat komt omdat er geen ventilatie is, de kachel alle zuurstof gebruikt waardoor er voor de mensen geen zuurstof overblijft. Dus het voorstel is: kachel uit en raam open. Een klimaatscepticus die niet in de kou wil zitten zegt dan: bewijs eerst maar eens dat dat zo is. Als die gelijk krijgt, weten we wel hoe dat afloopt. Toch is dat wat nu gebeurt.

Lees meer >>

Zwevende hoofden bestaan, het klinkt te bizar voor woorden, maar er zijn echt mensen die alleen bestaan uit een hoofd. Althans in hun eigen beleving. In ons stadsdeel woont zo iemand: Giesbert Nijhuis. Hij raakte 14 jaar geleden door een auto-ongeluk vanaf zijn nek verlamd, een dwarslaesie tussen de 3e en 4e nekwervel.

Lees meer >>

De koningin heeft het niet zo op het ge-msn, ge-blog, ge-sms, ge-e-mail en getwitter van het nieuwe millennium. In het gesprek van aangezicht tot aangezicht ontmoeten mensen elkaar pas echt, meent zij. De hardcore bloggers en tweeters schoten acuut in de verdediging. Spontaan ging men met mede-tweeters een echte afspraak maken. Zo van ‘zie je wel dat we geen mensenschuwe nerds zijn’. Verliest Beatrix de aansluiting, gemopper van een bejaarde?

Lees meer >>

‘De coquilles zijn te zout,’, roept Iens Boswijk. Iens van www.iens.nl, de culinaire recensiesite. ‘Ze hebben grof gemalen zout gebruikt’, doceert Johannes van Dam. ‘Dat is lekker crunchy, maar dan moet je het direct opeten. Nu heeft het te lang gestaan voor wij eraan toe kwamen en dan is dat zout gesmolten en ligt zo’n coquille in een zout badje.’ Lekkere hapjes proeven en beoordelen met Johannes van Dam en Iens Boswijk is beslist een voorrecht. Culi’s die hun neus niet ophalen voor restaurants zonder sterren.

Lees meer >>

Welzijnsondernemingen streven groei na, breiden zich uit, ontwikkelen nieuwe concepten voor nieuwe markten. Sommige stadsdelen bevorderen dat gedrag en besteden het welzijnswerk aan waardoor het beste bod wint. En net als bij een aannemer bevoorschot de overheid de ondernemer op basis van voortgang in de realisatie. Met de overige bedrijfsvoering bemoeit zij zich dan niet meer. Gaat er dan een organisatie onderuit, dan ziet de overheid om naar een andere ondernemer. Maar wat als er geen andere ondernemer gevonden kan worden? Dan maar even geen welzijnswerk?

Lees meer >>

Maatpak en schoudertas, makelaar en fiets, groot geld en welzijnswerk: sommige combinaties voelen niet goed aan. 2009 was het jaar waarin bleek hoe lastig de combinatie geld en welzijnswerk kan zijn: het betrekkelijk kleine opbouwwerk werd door een incapabel bestuur bliksemsnel van haar weerstandsvermogen afgeholpen, en ook het vele malen grotere IJsterk ging in een zelfde tempo financieel onderuit. En vervolgens zijn alle blikken op het stadsdeel gericht. Immers: het stadsdeel betaalt voor het werk dat zij doen, dus het stadsdeel moet de rommel dan maar opruimen.

Lees meer >>

Het thema van de veiligheidsweek 2009 van Westerpark is kennen en gekend worden. We gaan in debat met jongeren over discriminatie en homoseksualiteit, we doen samen met de Gehandicaptenadviesraad een onderzoek naar veiligheid van de publieke ruimte voor mensen met een beperking, er zijn filmvertoningen in het Ketelhuis en een fototentoonstelling gemaakt door kinderen uit het stadsdeel. Kennen en gekend worden, daar draait het om.

Lees meer >>

Mannenstem: “Ik wil de oorzaak van uw hoofdpijn zoeken”.
Vrouwenstem: “O, get komt doorr main oorr!”
Een dialoogje in een radiospotje. Het doel van de spotjes is aandacht voor het leren van Nederlands. Mijn dochter schoot in de lach toen ze het spotje voor het eerst hoorde: “Ik denk niet dat mensen waar dit spotje voor bedoeld is naar deze radio luisteren”.

Lees meer >>

Geachte heer Larsen,

Uw hartekreet uit de Telegraaf van vorige week is luid en duidelijk. Ondernemers uit Westpoort voelen zich in de steek gelaten, de veiligheid is ver te zoeken. Westpoort is een stukje niemandsland.

Als ‘buur’ van Westpoort kan ik niet anders dan uw hartekreet beamen. Westpoort is een verweesd gebied tussen de haven en de stad. De leefbaarheid, veiligheid en samenhang in voorzieningen schieten tekort. En dat is niet nodig. Het gebied heeft, alleen al vanwege de ligging, veel potentie. Een van de vijf grootste ondernemersgebieden van Nederland.

In uw analyse draagt u ook zelf de oplossing aan: laat Westpoort onder een stadsdeel vallen. Dan is er wel betrokkenheid, wel sprake van een meerjarenvisie.

Zoals u wellicht weet heeft een aantal bestuurders van de westelijke stadsdelen dit ook bepleit bij het college van B en W. Bij de vorming van de zeven nieuwe sterke stadsdelen in mei 2010, zou het volstrekt logisch zijn om Westpoort aan het nieuwe stadsdeel West toe te voegen. Opdat er een samenhangende meerjarenvisie komt, opdat de ondernemers nauw betrokken worden bij de plannen over de gebiedsontwikkeling, opdat er voorzieningen komen voor de leerlingen van het ROC, opdat er gemeenschappelijke voorzieningen komen zoals kinderopvang, opdat de OV-aansluitingen geregeld worden met de aanpalende gebieden. En opdat de veiligheid van het gebied echt verbetert. Westpoort zou dan onder het politiedistrict West moeten komen te vallen, en niet onder Noord (wat nu het geval is, om onduidelijke reden). B en W hebben hier echter helaas zonder opgaaf van reden negatief op gereageerd.

Ik nodig u uit om de handen ineen te slaan en samen naar B en W te stappen om Westpoort bij de nieuwe indeling van stadsdeel West te voegen.

Met hartelijke groet,

Martien Kuitenbrouwer

Voorzitter Dagelijks Bestuur Stadsdeel Westerpark